Opis

Parę słów o genezie znaku, który straszliwie oburzał faszystów pnad 90 lat temu, i, jak się okazuje, niektórych oburza też i dzisiaj.

To oczywiście “Trzy Strzały” – międzynarodowy symbol walki z faszyzmem.

Wymyślono je w Niemczech, na przełomie 1931 i 1932 roku. Konkretnie jest to dzieło rosyjskiego emigranta Siergieja Czachotina, a rozpropagować pomógł je socjalista Carlo Mierendorff. Znak zaprojektowano dla tzw. “Żelaznego Frontu”, grupy organizacji socjalistycznych, demokratycznych i związkowych, stawiających czynny opór coraz bardziej agresywnej agitacji hitlerowskiej. Pierwotnie poszczególne strzały oznaczać miały jedność, aktywność i dyscyplinę w walce z hitlerowskim zagrożeniem i stanowić symboliczną przeciwwagę dla znienawidzonej swastyki. Ale niemieccy socjaliści, którzy wzięli sobie ten znak na sztandary, dodawali i inne znaczenia. Na widocznym poniżej plakacie wyborczym jedna ze strzał wymierzona jest w hitleryzm, druga w bolszewizm, a trzecia w monarchizm.

“Trzy Strzały” szybko zdobywały popularność. Z Niemiec zawędrowały najpierw do Austrii, a już pod koniec 1932 roku znakiem tym posługiwano się w Belgii, na Łotwie i w Czechosłowacji.
W Polsce “Trzy Strzały” zdobyły uznanie jesienią 1933 roku. Do katalogu swojej symboliki przyjęła je m.in. Polska Partia Socjalistyczna. “Pamiętaj, że obowiązkiem Twoim jest nosić Trzy Strzały jako Twój protest przeciwko faszyzmowi, militaryzmowi i wyzyskowi” – wzywała swoich zwolenników PPS.

Wśród pierwszych Polaków, którzy postanowili zamanifestować w ten sposób swój sprzeciw wobec hitleryzmu, znalazł się piłkarski zespół robotników z Warszawy, który w listopadzie 1933 roku udał się na towarzyski mecz do Gdańska. Jak donosiła prasa, “w Gdańsku sensację wywołało ukazanie się naszej drużyny z trzema strzałami w klapach. Bandy hitlerowskie spoglądały ze szczególną nienawiścią”.

W ten sposób w latach 30. XX wieku symbol “Trzech Strzał” stał się międzynarodowym znakiem niezgody na faszyzm.