Opis

Niepodległość jest biało-CZERWONA!!!

“Polska Niepodległa. Polska Wolna, Ludowa Demokratyczna w listopadzie 1918 r., rękami Ludu zdobyta i obroniona. Radość szalona, entuzjazm, wesele zagościło w sercach Ludu. Tak Lud powitał Zmartwychwstanie Polski Niepodległej.

Tylko dzwony kościelne nie dzwoniły w Polsce na powitanie Polski Ludowej, kler modłów nie zanosił do Boga. (…) Magnaci, którzy korzyli się wobec tronów zaborców, lizali ich buty w wiernopoddańczych pokłonach, wyrzekali się dążenia do Niepodległości, składali wieńce u stóp pomnika Katarzyny, składali pieniądze na złotą szablę dla generała Ruskiego za zajęcie Lwowa, te wszystkie ‘gorochowyje szuty’, jak powiedział Dmowskiemu jeden z generał-gubernatorów Warszawy. Oni wszyscy zimno, spode łba powitali Polskę, bo w niej Lud objął władzę. Nie dali podatków skarbowi, uprawiali sabotaż, nie uruchamiali fabryk, pozamykali i schowali złoto. Powiedzieli głodnemu Ludowi: ‘oddaj rząd w nasze ręce, dostaniesz pracę i chleb’. Oddano im władzę. Przyjechał Paderewski i… mąka amerykańska. Powstał Sejm, w którym tyle nadziei pokładał Lud, że ziści on Manifest Rządu Ludowego. Ale Sejm w większości reakcyjnej i rządy burżuazyjne zaczęły urządzać Polskę dla burżuazji.

Chłopom rzucono reformę rolną, robotnikom zatwierdzono 8-godzinny dzień pracy, bo się bano odebrać to prawo. Zrobiono wiele obietnic Ludowi, aby jeszcze raz poszedł na front w 1920 r., bronić granic Polski. Po odparciu najazdu bolszewickiego zaczął się wyścig robienia majątków, paskarze wyprawiali orgie, drożyzna szalała, marka spadała na łeb na szyję, mnożyły się miliony i miliardy marek. Nędza rozpostarła szeroko swe skrzydła nad izbami robotników i chłopów. Obiecanki poszły w zapomnienie. Przypuszczono szturm do zdobyczy robotników z okresu Rządu Ludowego. Zaczęto odbierać prawa Ludowi. Przeszło przez Polskę około 13 rządów burżuazyjnych. Klasy posiadające ssały ze skarbu pieniądze, kredyty, pożyczki, okradali, oszukiwali, tuczyli się. Paskarstwo i złodzieje obsiedli Lud, by pić z niego krew i soki żywotne.
Robotnikowi‎ ‎wydarto‎ ‎w‎ ‎praktyce wiele‎ ‎praw.‎ ‎Zepchnięto‎ ‎go‎ ‎na‎ ‎dno‎ ‎nędzy.‎ ‎Robotnik‎ ‎obronił‎ ‎granice,‎ ‎spełnił z‎ ‎największym‎ ‎bohaterstwem‎ ‎i‎ ‎poświęceniem‎ ‎swój‎ ‎obowiązek,‎ ‎lecz‎ ‎Polska‎ ‎wobec‎ ‎niego‎ ‎nie‎ ‎spłaciła‎ ‎zaciągniętego‎ ‎długu.‎ ‎’Murzyn‎ ‎zrobił‎ ‎swoje,‎ ‎murzyn‎ ‎może‎ ‎odejść’.‎ ‎Reformę‎ ‎rolną‎ ‎zagwożdżono‎ ‎i‎ ‎zawieszono‎ ‎na‎ ‎kołku,‎ ‎rozwój‎ ‎ustawodawstwa‎ ‎socjalnego‎ ‎zahamowano,‎ ‎wynagrodzenie‎ ‎zepchnięto‎ ‎do‎ ‎granicy,‎ ‎poniżej‎ ‎której‎ ‎zaczyna‎ ‎się‎ ‎nęd‎zarna‎ ‎wegetacja,‎ ‎głód.

A‎ ‎z‎ ‎drugiej‎ ‎strony‎ ‎rosną‎ ‎fortuny możnych,‎ ‎podnoszą‎ ‎się‎ ‎akcje,‎ ‎rośnie‎ ‎kapitał‎ ‎zakładowy,‎ ‎mnożą‎ ‎się‎ ‎wspaniałe wille,‎ ‎pensje‎ ‎dyrektorów‎ ‎liczone‎ ‎w‎ ‎dolarach‎ ‎sięgają‎ ‎królewskich‎ ‎kwot.
I‎ ‎to‎ ‎wszystko‎ ‎jeszcze‎ ‎nie‎ ‎zaspokoiło apetytów‎ ‎burżuazji. Wyszli‎ ‎z‎ ‎zacisza‎ ‎na‎ ‎widownię‎ ‎najczarniejsze‎ ‎duchy‎ ‎reakcji‎. Stara,‎ ‎zdradziecka magnateria‎ ‎rodowa,‎ ‎po‎ ‎kumała‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎baronami‎ ‎przemysłu i‎ ‎podszeptuje‎ ‎rządowi‎ ‎wprowadzenie‎ ‎monarchii‎ ‎lub wzmocnienia‎ ‎dyktatury‎ ‎jednostki,‎ ‎zniesienia‎ ‎Sejmu‎ ‎lub ograniczenia‎ ‎praw‎ ‎wyborczych‎ ‎szerokich‎ ‎warstw‎ ‎ludowych.
Projekty‎ ‎zmiany‎ ‎konstytucji‎ ‎w‎ ‎duchu‎ ‎antydemokratycznym,‎ ‎lekceważenie parlamentu,‎ ‎ograniczenie‎ ‎wolności‎ ‎prasy,‎ ‎oddawanie‎ ‎władzy‎ ‎w‎ ‎ręce‎ ‎oficerów, rozbijanie‎ ‎klasy‎ ‎robotniczej‎ ‎zorganizowanej‎, to‎ ‎wszystko‎ ‎napawa‎ ‎klasę‎ ‎robotniczą‎ ‎obawą‎ ‎nie‎ ‎tylko‎ ‎o‎ ‎swój‎ ‎klasowy‎ ‎interes,‎ ‎lecz‎ ‎i‎ ‎o‎ ‎przyszłość‎ ‎Polski,‎ ‎o‎ ‎to‎ ‎co‎ ‎będzie‎ ‎później,‎ ‎do‎ ‎czego‎ ‎to wszystko‎ ‎doprowadzi‎ ‎Polskę.

I‎ ‎oto‎ ‎ta‎ ‎troska‎ ‎o‎ ‎przyszłość‎ ‎Polski i‎ ‎klasy‎ ‎robotniczej‎ ‎oraz‎ ‎to,‎ ‎że‎ ‎w‎ ‎Polsce‎ ‎przyszli‎ ‎do‎ ‎głosu‎ ‎magnaci‎ ‎i‎ ‎rekiny kapitalistyczne,‎ ‎które‎ ‎zgięty‎ ‎kark‎ ‎klasie‎ ‎robotniczej‎ ‎i‎ ‎przez‎ ‎rozbijanie‎ ‎ich organizacji‎ ‎podstawiają‎ ‎nogę‎ ‎klasie‎ ‎ro botniczej,‎ ‎to‎ ‎wszystko‎ ‎sprawiło,‎ ‎że‎ ‎klasa‎ ‎robotnicza‎ ‎nie‎ ‎weźmie‎ ‎udziału‎ ‎wespół‎ ‎ze‎ ‎sferami‎ ‎dziś‎ ‎rządzącemi‎ ‎w‎ ‎oficjalnym‎ ‎obchodzie‎ ‎święta‎ ‎10-lecia‎ ‎powstania‎ ‎Niepodległości‎ ‎Polski.

Klasa‎ ‎robotnicza‎ ‎także‎ ‎raduje‎ ‎się w‎ ‎tym‎ ‎dniu,‎ ‎ale‎ ‎radość‎ ‎tę‎ ‎przygasiła nam‎ ‎obecna‎ ‎rzeczywistość,‎ ‎na‎ ‎którą patrzymy.‎ ‎Klasa‎ ‎robotnicza‎ ‎obchodziła 10-lecie‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎7‎ ‎listopada‎ ‎w‎ ‎rocznicę powstania‎ ‎Pierwszego‎ ‎Rządu‎ ‎w‎ ‎Niepodległej‎ ‎Polsce,‎ ‎Rządu‎ ‎Ludowego,‎ ‎Chłopsko-‎ ‎Robotniczego.”

Fragmenty z tekstu “Dziesięciolecie” opublikowanego 11.11.1928 w radomskim tygodniku “Życie Robotnicze”, wydawanym przez regionalne struktury PPS i lewicowe związki zawodowe.

Na stulecie niepodległości w 2018 roku, wspólnie z naszymi przyjaciółmi z Przywróćmy pamięć o Patronach Wyklętych wybraliśmy sto kobiet i mężczyzn, zasłużonych dla lewicy niepodległościowej i walki o sprawiedliwą społecznie Polskę, od czasów Kościuszki po II wojnę światową. Dzięki wpłatom na ogłoszoną wtedy zrzutkę zrobiliśmy m.in. 100 grafik z tymi postaciami i cytatami z ich artykułów, wypowiedzi, książek itp, itd., Przy okazji zachęcamy do pobierania tych grafik i uspołeczniania ich. Na tym plakacie cała setka na jednej grafice, cytaty się nie zmieściły.

100×100 Przypomnijmy bohaterki i bohaterów lewicy https://www.facebook.com/profile.php?id=100038357396333